Język łotewski

Język łotewski

Jeden z nielicznych w Europie języków grupy bałtyckiej. Językiem łotewskim porozumiewa się względnie niewielka liczba osób – aktualnie oblicza się ją na około dwa miliony ludzi – głównie mieszkańców samej Łotwy. Język łotewskim jest bliskim kuzynem języka litewskiego i wraz z nim stanowi bałtycką podgrupę języków indoeuropejskich.

Specyficzną ich cechą jest to, że zachowały bardzo dużą liczbę archaicznych cech prajęzyków z tej rodziny. Język łotewski i litewski różnią się przede wszystkim tym, że język łotewski w czasie dość burzliwej historii tego rejonu świata był pod silnym wpływem języków ugrofińskich, słowiańskich i germańskich. Zaowocowało to ostatecznie licznymi zmianami pod względem gramatyki.

Również wiele słów łotewskich powstało w wyniku zapożyczeń z niemieckiego, szwedzkiego i rosyjskiego. Aktualnie – jak w większości krajów europejskich – największy wpływ na ewolucję łotewskiego ma język angielski. Łotwa odzyskała niepodległość w roku 1991 i wtedy też władze tego kraju ustanowiły język łotewski jako język urzędowy.

Rozpoczęła się też silnie zakrojona kampania na rzecz upowszechniania języka łotewskiego także wśród mniejszości etnicznych – przede wszystkim wśród zamieszkujących Łotwę Rosjan. Język łotewski zapisywany jest z pomocą zmodyfikowanego do jego potrzeb alfabetu łacińskiego. Nie występują w nim litery „q”, „w”, „x” oraz „y”.

Za to dodane zostały litery ze znakami diakrytycznymi. Pełen alfabet łotewski składa się z trzydziestu trzech znaków, a wiele liter ma charakter silnie fonetyczny..